Home News Podsumowanie WRSMP 2012 - rywalizacja

E-RAJDY.PL

Podsumowanie WRSMP 2012 - rywalizacja

licencje_2012_newsPrzyjrzyjmy się teraz jak przebiegały zmagania o trofea w poszczególnych klasach.









Klasyfikacja generalna


Po pierwszych czterech wygranych rundach wydawało się, że Sebastian Karcz tytuł mistrzowski ma już praktycznie zagwarantowany. W kolejnych czterech rundach nie zdobył on jednak żadnego punktu, dając się nawet na jedną rundę wyprzedzić w miarę równo punktującemu Adrianowi Klimasowi, startującemu w klasie S2000. Nie oddał jednak łatwo pola i rzutem na taśmę wywalczył w efekcie tytuł mistrzowski - o 6 punktów przed Adrianem. Trzecim na podium był Andrzej Kupczak, który pierwszą połowę sezonu miał zdecydowanie nieudaną, bowiem z dorobkiem 9 punktów zajmował dość odległe miejsce. Jednak wygrywając w tej klasyfikacji 3 kolejne rundy i będąc drugim na mecie rundy dziewiątej zdołał zapewnić sobie tytuł drugiego wicemistrza.

Klasa WRC

Z natury rzeczy rywalizacja w tej klasie dość wiernie odzwierciedlała zmagania w klasyfikacji generalnej. Z tą różnicą, że na zwolnione przez Adriana Klimasa miejsce drugie przesunął się w naturalny sposób Andrzej Kupczak, którego z kolei na najniższym stopniu podium zastąpił Hubert Poczwardowski. Również i on wynik ten zawdzięcza zdecydowanie lepszej drugiej połowie sezonu, bowiem po pierwszych czterech rundach z dorobkiem 7 punktów raczej nie zaliczał się do faworytów. Jednak od piątej rundy najgroźniejsi konkurenci uzyskiwali już wyraźnie słabsze wyniki i kolejno odpadali z walki o podium, a jemu udało się nawet wygrać dziewiąta rundę w klasyfikacji generalnej.

Klasa S2000

W tej klasie mistrz znany był już po ósmej rundzie. Został nim oczywiście Adrian Klimas. Za jego plecami toczyła się walka już tylko o tytuł wicemistrza. I jeszcze do ósmej rundy wydawało się, że ze zgromadzonymi 62 punktami wyjdzie z niej zwycięsko Damian Syty. W dwu ostatnich rundach nie zdobył on jednak już żadnego punktu i dał się wyprzedzić stającemu dwukrotnie w tych rundach na podium Hubertowi Klocowi. Kolejnym w tej klasyfikacji nie udało się zdobyć nawet połowy punktów uzyskanych przez mistrza.

Klasa N4

Poza zdobywcą tytułu mistrzowskiego – Łukaszem Góralikiem – rywalizacja w tej klasie należała do bardziej wyrównanych. Na półmetku rozgrywek 5-6 zawodników mogło mieć jeszcze nadzieje na końcowe podium. Zwycięsko z tej rywalizacji wyszło dwóch, którym udało się wygrać po trzy rundy. W kolejności zajętych miejsc byli to: Marcin Pyszny oraz cruz, który jednak do ostatniej rundy musiał walczyć o tytuł drugiego wicemistrza z zajmującym coraz wyższe lokaty Dariuszem Jakubczykiem, wyprzedzając go zaledwie o 3 punkty.

Klasa S1600

Losy tytułu mistrzowskiego w tej klasie ważyły się do ostatniej rundy. Między innymi dlatego, że w pierwszych pięciu rundach nikomu nie udało się wygrać dwukrotnie. Dopiero w szóstej rundzie regułę tę złamał późniejszy mistrz – Piotr Malczewski. A wygrywając jeszcze Rajd Polski mógł już z większym spokojem startować w dwu ostatnich rundach. Co nie zmienia faktu, że końcowy sukces zawdzięcza on w dużej mierze dość szczęśliwemu dla siebie podziałowi punktów w rundzie 9 i 10. Dwa najwyższe stopnie podium zajmowali w nich bowiem kierowcy, którzy mieli zbyt duże straty punktowe, aby móc na poważnie zagrozić późniejszemu mistrzowi. I tylko jednemu z nich – Tomaszowi Natankowi – udało się wspiąć na najniższy stopień podium. Tytuł wicemistrzowski wywalczył natomiast Rafał Ruszkiewicz.

Klasa A6

Absolutnym dominatorem nie tylko tej klasy, ale i całego cyklu, był bez wątpienia Michał Rokita, który nie pozwolił się wyprzedzić w tej klasie w żadnej z rund! To wyczyn doprawdy godny podziwu. W tej sytuacji nie dziwi fakt, że wicemistrz A6 zdobył 50% + 1 punkt tego, co mistrz. Tym drugim został Rafał Malisz, toczący przez trzy ostatnie rundy dość wyrównaną walkę z Qbartem, który nie zdołał jednak odrobić strat poniesionych w pierwszej połowie sezonu. Pozostali kierowcy byli tylko tłem dla rywalizacji „na szczytach”, choć niektórzy z nich sięgali po podium w poszczególnych rundach.

Klasa A5

Jeśli ktoś w pierwszych sześciu rundach traci tylko 6 punktów, to raczej nie da sobie łatwo odebrać tytułu mistrzowskiego. Przykładem tego był Dawid Cebula, który od siódmej rundy mógł już sobie pozwolić na mniej efektywną jazdę. Tytuł mistrza przypieczętował zwycięstwem w rundzie przedostatniej, odbierając tym samym wszelką nadzieję na końcowy sukces Łukaszowi Golasowi – zdobywcy tytułu wicemistrza. Walka między tymi dwoma zawodnikami byłaby bardziej emocjonująca, gdyby nie trzy raczej nieudane rundy Łukasza. Za plecami tej dwójki skrupulatnie ciułał punkty Bartosz Rzemieniewski, który zdobył tytuł II wicemistrza dwukrotnie tylko stając na podium rundy.

Podsumowując wyniki wszystkich klas warto zauważyć, że jedynym zdobywcą jednego z tytułów mistrzowskich, który ani razu nie wygrał w swojej klasie, był Damian Syty (S2000). Z drugiej zaś strony nawet wygranie dwóch rund tytułu takiego nie gwarantowało, o czym przekonali się Michał Szparski i Paweł Kaluscha (obaj S1600).


Czytaj także opisy rund WRSMP 2012!

Poprawiony ( wtorek, 26 lutego 2013 22:21 )